Benaventuranzas

Benaventurados os pobres de espírito, porque deles é o reino dos ceos. A pobreza de espírito é un baleirado de si mesmo, normalmente a través da humildade, para enchernos de vida e amor de quen sabe que o baleiro interior que sentimos é maior cando estamos separados de Deus. ter fame e sede. Ofrécenos auga e pan para que nunca máis teñamos fame e sede. Por outra banda, a xustiza divina é inmutable e fainos responsables das consecuencias dos nosos actos como criaturas libres. En definitiva, trátase de actitudes ante a vida e Deus. fóra, e fóra eu te busquei