Franciscus PP

Jorge Mario Bergoglio 13.III.2013 – 21.IV.2025

Despois dos primeiros momentos de incerteza, puidemos escoitar o anuncio oficial da morte do Papa. Transcribo as palabras do cardeal Kevin J. Farrell: «Queridos irmáns e irmás, é con profunda tristeza que debo anunciar o pasamento do noso Santo Pai Francisco. Ás 7:35 desta mañá, o bispo de Roma, Francisco, regresou á casa do Pai. Toda a súa vida estivo dedicada ao servizo do Señor e da súa Igrexa. Ensinounos a vivir os valores do Evanxeo con fidelidade, valentía e amor universal, especialmente en favor dos máis pobres e marxinados. Cun inmenso agradecemento polo seu exemplo de verdadeiro discípulo do Señor Xesús, encomendamos a alma do Papa Francisco ao infinito amor misericordioso do Deus Trino.

Recibimos esta noticia da morte do Papa Francisco con moita dor. A morte dun pai de familia é un momento duro e numerosos sentimentos ateigan os nosos corazóns, difíciles de coordinar, pero neste ano xubilar de esperanza, quero destacar ante todo a centralidade desta virtude na vida cristiá. Hai uns días estaba lendo unha introdución a un libro escrito polo Papa, onde se facía dúas preguntas: “Que será do home despois da morte? e Que será de min?” O obxectivo era transmitirnos unha certeza: Xesucristo, morto e resucitado, é a porta aberta da esperanza para todo crente. E tamén para o Papa. Neste luns da oitava de Pascua, confiamos plenamente na misericordia de Deus, a quen suplicamos que acolla ao Papa Francisco na súa gloria e lle conceda a plenitude da vida eterna na que creu e esperou durante toda a súa vida. Un segundo sentimento é o agradecemento a Deus pola vida e o ministerio do Papa Francisco. Os seus doce anos de pontificado foron moi frutíferos en todos os campos, pero sobre todo na eclesioloxía. O documento final do Sínodo dos Bispos do pasado outubro podería ser como un testemuño do seu pontificado. Agora simplemente comunicarlle a todo o pobo de Deus que é peregrino en Menorca esta dolorosa nova, que tamén conmoverá á nosa sociedade, pola inmensa simpatía da que gozou o Papa Francisco, sobre todo polo seu amor e proximidade cos máis pobres e necesitado. Lembro a peregrinación diocesana a Roma con motivo do Xubileu. Substituímos a presenza física do Papa nunha audiencia programada que non se puido realizar, pola visita ao Hospital Gemelli, onde o Papa Francisco estivo hospitalizado. Foron momentos intensos nos que vivimos a profunda comuñón da Diocese de Menorca co Papa. Esta mesma experiencia tamén inunda agora os nosos corazóns, cheos de dor e abertos á esperanza da vida eterna. Pídolles aos sacerdotes que teñan presente esta intención nas súas celebracións, invitando aos fieis a rezar polo defunto Papa. No seu momento, informarase sobre a celebración do funeral diocesano. Unidos na fe, na esperanza e na caridade, pedindo a intercesión de María, sigamos unidos fraternalmente como familia de Deus en Menorca.